O ÂN

Taş merdivenler gibi , aşınmış ayaklardan,
Secde yerine çarpa çarpa alnım aşınsa!
Göklerin kamçisiyle yediğim dayaklardan,
Erisem de , tabutun boş mus gibi taşınsa !

Bir garip insan olsam , benzemez hiç kimseye ;
Tek hece bilmez , tek renk görmez, tek ses işitmez.
Karanlığı, yuğursam nura döndüresiye,
Tımarsam o ana ki , yek paredir ve bitmez.