EŞ-ŞİFA BİNT ABDİLLAH İBN ABDİ ŞEMS (R. ANHÂ)

«(Ummu Süleyman) künyeli Abdullah İbn Abdişems'in kızı Eş-Şifâ (r. anhâ)»

Hicretten önce müslüman olmuş, Peygamber'e [S.A.V) bey'at et­miştir. Akıllı ve faziletli kadınlar sahâbîlerdendi. O Medîne'ye hicret edince, Rasûlullah [S.A.V) onu Medine'deki oymaların yanında bulu­nan bir eve yerleştirdi. Oğlu Süleyman'la birlikte orada kaldı. Araplar arasında yazı yazmanın az olduğu bir sırada Arapça yazı yazardı.

Cahiliye devrinden kalma bir muskası vardı. [Nemle) hastalığına tutulmuştu. Bu muskayı onun için takıyordu. [Âsim'ın ifadesine göre Nemle hastalığı taşra Türkçesinde Siyircik ve Isırga adı veriIen ateşli ve bulaşıcı bir nevi sivilcelerdir.)

Eş-Şifa Bİnt Abdillah şöyle demiştir:

— Ya Raşûlullah! Ben Cahiliye'de muska yazardım.. Onları sana göstermek istiyorum. Rasûlullah (SAV):

— Göster bakalılm, dedi.

Eş-Şifa Bint Abdillah muskasını Rasûlullah'a gösterdi. Rasûlullah (SAV) mü'minlerin annesi Hafsa Bint Ömer'in yanına girdi. Eş-Şifa Bint Abdillah da onun yanındaydı. Ona şöyle dedi :

— Yazı yazmayı öğrettiğin gibi Nemle (Karınca) muskasını Hafsa'ya da öğret.

Rasûlullah (S.A.V) Ummu Süleyman'ı (eş-Şifa'yı ziyaret eder ve onun evinde öğle uykusuna yatardı. Ummu Süleyman Rasûlullah'ın yat­ması için bir yatak ve izar hazırlamıştı.

Eş-Şifa Bint Abdillah Rasûlullah'a :

— Ya Rasûlullah! Hangi amel daha faziletlidir? diye sordu. Peygamber [S.A.V) de şöyle cevap verdi:

— Allah'a iman, onun yolunda cihad ve makbul olan hac.

Eş-Şifa Bint Abdillah şöyle anlatır:

«Rasûlullah'a [S.A.V) geldim. Yerinde bulamadığımdan bana ye­rinde bulunmayışının sebebini açıklamaya başladı. Ben de sitem et­meye devam ettim.. Namaz vakti geldi. Yanından çıktım. Şurahbîl İbn Hasene'yle evli olan kızımın yanına gittim. Şurahbîl'in evde olduğunu gördüm. Ona:

—Namaz vakti geldi, sen hâlâ evde misin? demeye başla­dım. O da :

—Teyze! Bana sitem etme! Çünkü üstüme örtecek tek birşeyim vardı. Onu da Rasûlullah ödünç aldı. Bunun üzerine şöyle de­dim:

—Anam, babam sana feda olsun. O bu haldeyken ve ben bilmeden ona sitem mi ediyorum. Şurahbil İbn Hasene:

—Yamalı bir kadın elbisesinden başka hiçbir şey yoktu, demiştir.

Eş-Şifâ, yavaş yürümek, yavaş konuşmak gibi riyakâr tavırları olan birtakım zevat görüp :

— Bunlar kimlerdir? diye sorduğunda:

— Bunlar zâhidlerdir, şeklinde cevap verilince :

— Hz. Ömer, Allah hakkı için bir söz söylediği vakit işittirir. Yü­rüdüğü vakit süratli yürür, dövdüğü adamı incitirdi. Bununla birlikte kendisi gerçek bir zâhid idi demiştir.»[1]